HOME


INSPIRATIE

 

 

x
x
x
x
x
x

 

boomgaard2

Boomgaard in Avalon

Nergens wilde ik liever zijn dan hier weer terug in Glastonbury. Ik laat me welkom heten door een dierbare vriendin en de Ashram. Dezelfde avond kan ik me gelijk overgeven aan kyrtan; mantra’s, drum, harmonium en gitaar. Hier wordt religie beleden in stilte en devotie, maar ook met vuur en hartstocht. Ik laat me meenemen door het opzwepende ritme, de herhaling, die mijn hart, mijn bloed en sluimerende energieën in beweging brengen. Als de golvende beweging van 2 slangen baant de
energie zich een weg omhoog langs mijn ruggegraat. Ik geef er aan toe en geef me er aam over, mijn lichaam laat zich opnieuw kennen als een fijn besnaard instrument om mijn verbinding met en liefde voor het goddelijke te kunnen vieren. Mijn zintuigen staan open, zijn nu al aangescherpt en zullen me de komende dagen leiden naar bijzondere mensen, plekken, visioenen, healingen en naar Avalon.

De volgende dag verken ik de nabije omgeving van de Tor en wordt speciaal geraakt door een plek dichtbij de boomgaard. Ik voel me welkom geheten en aangeraakt in mijn hart en in alle cellen van mijn lichaam. Het is een zachte en omhullende vrouwelijke energie. In de vroege avond zit ik samen met mijn vriendin in een weiland aan de voet van de Tor. We delen onze ervaringen van deze dag en hebben het over plekken waar we Haar gevoeld hebben. We benoemen de boomgaard naar elkaar en vallen dan stil….. want vanuit de richting van de boomgaard komt de eerder ervaren energie in golven over het landschap naar ons toe. De boomgaard roept en laat ons voelen dat we welkom zijn en dat er op ons wordt gewacht.

De volgende morgen gaan we samen op weg. De boomgaard is gesloten voor bezoekers omdat de schapen er tijdelijk grazen, maar we waren geroepen en nadat we “toestemming” gevraagd hebben om binnen te mogen komen klimmen we over het hek de geladen stilte binnen.

Er wil/mag iets gebeuren hier en we maken daarvoor een bedding door de windrichtingen uit te nodigen, hun krachten te benoemen, de verbinding tussen hemel en aarde te bekrachtigen en de goddelijke Bron, Godin te vragen om aanwezig te zijn bij dit ritueel. Hetgeen vragen is om wat er al is, want Zij is het die riep en met haar vrouwelijke energie zo voelbaar is op deze bezielde plek. Ze heeft me iets te vertellen en ik weet, dat als ik begin met woorden te geven aan wat ik ervaar en zie, Zij het van me over zal nemen en me haar verhaal zal vertellen. Ik trek een mooie grote shawl, een sluier, over mijn hoofd, de buitenwereld verdwijnt naar de achtergrond en ik kan alleen nog maar naar binnen gaan, dieper en dieper Haar aanwezigheid in.

Ik begin hardop uit te spreken wat ik zie en ervaar en kom in de flow, het visioen ontvouwt zich. Via een kanaal vanuit mijn baarmoeder ga ik diep de aarde in, de aarde die Zij is. Aan het einde van een donkere gang is een diep, donker en verstild meer. Op het zwarte oppervlak van het water verschijnt een labyrint. Ergens op de Tor begint iemand te drummen en gedurende mijn hele reis word ik begeleid door het ritme van de drum en danst mijn vriendin haar sluierdans. Mijn levenspad is het pad van het labyrint, het loopt nergens dood, ik kan niet verdwalen, het pad loopt door, het brengt me terug naar de Bron, naar Haar. Dan zie ik dat er een aaneenschakeling van labyrinten ontstaat, labyrinten in labyrinten, als fractuals, één zich oneindig herhalende vorm in diverse uitvoeringen en maten. Alles is met alles verbonden. Soms zijn de wegen zo diep dat ik volledig het overzicht kwijtraak, dan zijn er weer bergen waardoor ik weer zicht krijg op mijn weg en mijn “doel”, het centrum van het labyrint, thuiskomen. De hoofdroute loopt door, afleidingen laten zich herkennen als kleinere labyrinten, maar blijven aangesloten op de hoofdroute, die uiteindelijk me altijd alleen maar naar het centrum kan leiden. Het wordt lichter en transparanter….. dan los ik op en smelt samen met het centrum….. ik ben het zelf, ik was op zoek naar mezelf. Liefde ontmoet zichzelf, liefde vindt zichzelf weer terug. Jij bent Mij, er is géén onderscheid. Al mijn cellen voeden zich met deze wetenschap en éénwording. Dan is het tijd om terug te gaan en mijn wezenlijke zijn te delen met anderen, niet om te preken of er persé over te praten, nee, ik hoef aleen maar te zijn wie IK BEN.

Ontsluier je zegt Ze, laat ze zien wie je bent, je hoeft niet meer te zijn wat je niet bent. Laat je zien, laat Mij zien, laat ons zien. Het maakt niet uit waar je bent op je weg. Heen of terugweg, het maakt niet uit. Op elke plek kom je iets brengen en kom je iets ontvangen. Je bent op weg, dat is het belangrijkste. Het gaat er niet om dat je zo snel mogelijk aankomt, maar dat je de weg wandelt op je eigen manier. Het is jouw unieke weg, jouw mix van culturen, spirituele invloeden, inzichten en ervaringen. Loop, loop…loop, zet de eerste stappen en ik neem je mee in de flow en laat alles samenwerken om je de juiste tekens te geven op het juiste moment. Als je synchroniciteit ervaart op je pad, weet dan dat ik het ben, die met je meeloopt. Mijn hele universum loopt met je mee en alles is hulp, wat er ook gebeurt. Als je Mij aanvaart als het kompas op je weg, ben jij het niet meer die het pad loopt, maar loopt het pad jou.

Nog menigmaal heb ik haar boomgaard bezocht, zo ook op mijn laatste dag om afscheid te nemen van deze plek waar ik me zo gedragen en gekoesterd voel. Op weg er naar toe, bidt er weer een buizerd boven me hoog in de lucht, ik passeer een grote kraai en ontmoet mijn eerste eekhorentje. Dit jaar gaan de buizerds iedere dag met me mee, twee jaar geleden waren het het eekhorentje en het roodborstje die me bijna dagelijks begroetten. In de boomgaard ben ik bijna onzichtbaar; een jonge knul komt op nog geen 8 meter bij me vandaan zitten. In zichzelf gekeerd en verdrietig, ik hoor hem een paar keer zijn neus ophalen, hij bidt, laat zich dragen en zijn “wond” verzorgen door deze helende plek. Ik hou me stil om het niet te storen, dat is ongemakkelijk want ik kan niet bewegen en nauwelijks ademhalen. Ik vraag me af wat dit me te vertellen heeft, dan wordt me duidelijk dat me niets anders te doen staat dan kanaal te zijn, rechtstreeks verbonden te zijn met Godin en dat ik deze plek volledig in mag nemen en daarin kan ademhalen en zichtbaar mag worden. Ik “bedrijf de LIEFDE”met Godin, stroom daarvan over en straal zo deze Liefde uit naar mijn omgeving, dat is helend. Later bedenk ik me dat ik in veel van wat ik doe, zoals o.a. lichtwerkerswerk, onzichtbaar ben voor anderen. Nadat de jongen verdwenen is lunch ik onder een oude appelboom en neem ik afscheid van deze magische plek, die me deze dagen zoveel gebracht heeft.

Ik kan er bijna niet wegkomen, de plek lijkt me vast te houden, ze lijkt me nog meer te willen vertellen, ze heeft me nog meer te geven. Ik kniel om te ontvangen….. laat me zijn zoals uw boomgaard op de heuvel van Avalon! Mogen anderen rust en heling bij me vinden, liefdevol-le omhulling, zachtheid en bescherming. Laat me uw chalice (kelk) zijn die overvloedig stroomt van onze Liefde voor elkaar! Een mooiere taak kan ik me niet bedenken, Haar boomgaard en chalice zijn. Dank voor deze blessing, dit weten. Ze omhult me en wordt een witte mantel van Liefde zodat ik me blijvend beschermd weet in Haar.

Ik ben de druppel die zichzelf weer herinnert in de oceaan.
She touches everything she changes
She changes everything she touches.

Moge mijn website zijn als Haar boomgaard, een plek waar je je welkom voelt, omhuld door de liefde waarmee ik mijn drumtassen en rituele voorwerpen maak. Moge je inspiratie vinden en herkenning. Ik wens je toe dat je je eigen unieke pad bewandelt, het pad van anderen respecteert in de wetenschap dat we elkaar uiteindelijk allemaal in het centrum van het labyrint zullen herkennen als onszelf.

Marjolijn

Glastonbury, juni 2013

HOME

De boomgaard die ik ben

boomgaard

 Stilte

Een onvoorwaardelijk welkom

Oude uitgelijnde appelbomen
Schaduwvormen op het begraasde gras
Een zuchtje wind laat ritselend
Hun blaadjes dansen met het licht

Gevulde leegte
Voelbare aanwezigheid

Nine Morgan’s
Dansend in de hoeken van mijn ogen
Tussen de regels en de bomen
Gluren ze vanuit Avalon

Zachtheid
Alles ademt zachtheid hier

Sluiers worden opgelicht
Oude muren afgebroken
Niets
Kan Haar nog buiten sluiten

Diepe vrede met wat is

Overgave

Lijf en wezen
Ontvangen Haar aanwezigheid
Een diepere inwijding
In Haar Mysterieën

Alles omvattende Leegte

Wat mankeert je oude visserskoning?

Orchard van Avalon
Overstromende Chalice van Licht en Liefde
Ik ben het
Zelf

HOME